Glenn de Bukhanka MacGyver

Zijn eigen Bukhanka, een iconisch oudje uit 1967, kocht hij in 2019 in Oostenrijk. “Hij was in niet in topstaat”, aldus Glenn met gevoel voor understatement. Samen met z’n toenmalige vriendin reisde hij naar Oostenrijk af. “De verkoper bleek pal aan een skipiste te wonen. Het was hartje zomer, geen sneeuw te bekennen, dus de eigenaar stelde voor een stukje te gaan rijden. Zet-‘ie dat ding tegen die piste aan. Echt steil, zeker 40 graden. Vierwielaandrijving aan, low gearing ingeschakeld… en gáán. Steil die berg op. Ik kon alleen maar denken: ‘What the fuck?! Deze bus wil ik hebben!’”

Dat z’n nieuwe liefde ‘m ook de nodige kopzorgen zou gaan brengen, wist Glenn op dat moment nog niet. Na aankoop wordt de Bukhanka naar Nederland vervoerd, klaar voor de RDW-keuring. Alleen… dat oliedrukmetertje stond al op nul, en nu bleek ook de oliepijlstok zo droog als wat. Glenn: “Maar de olie die ik bijvulde, kwam er na het starten echt vanuit alle hoeken en gaten weer uit. Waarschijnlijk had-‘ie jaren droog gestaan. Een wonder dat het motorblok nooit is vastgereden. We wilden het blok toen laten vervangen in Polen, maar daar heeft m’n Bukhanka twee jaar gestaan. Het duurde allemaal zó lang, dat was echt verschrikkelijk.”

Eenmaal weer herenigd, bleek het verhaal nog niet helemaal klaar. “Stond mij thuis dus ook weer een project te wachten. En dat is eigenlijk altijd zo gebleven”, lacht Glenn. De Bukhanka heeft ‘m dan ook het nodige van z’n zenuwen gekost. “Een problem child, zo noem ik ‘m wel eens. Maar ja, het blijft je kind hè. Je gaat er toch mee verder!”

Gedeelde smart is halve smart

Zonder pieken geen dalen, en die pieken, die zijn er voor Glenn gelukkig genoeg. Want zelfs met de wetenschap van nu zou hij gewoon weer voor een Bukhanka gaan, al dan niet met wat andere aanpassingen. “De Bukhanka is gewoon een werkpaard. Als je ziet wat ik er allemaal mee vervoer. Brandhout, oud ijzer, verhuizingen voor mensen. En dan al die leuke momenten. De weekendjes weg, festivalletjes, Echt fantastisch! En natuurlijk de Aanmodderaars-weekenden. Daar merk je pas echt: gedeelde smart is halve smart. Iedereen begrijpt je pijn. Iedereen moddert wat aan. Dat lucht op.”

Elkaar helpen, dat vindt hij mooi. Ook al heb je elkaar nog nooit gezien. Die drive werd aangewakkerd nadat hij van besturingssysteem wisselde. “Jaren geleden stapte ik over van Windows naar Linux. Ik snapte er echt niks van, dat hele open source systeem. Maar die community hielp me zó goed. En die programmeurs doen dat gewoon voor niks. Alleen kon ik er zelf niks aan bijdragen. Dat voelde best lullig.”

Glenn: “Maar nu kan ik mensen helpen met hun Bukhanka’s in de Aanmodderaars-groep, dus dat is fijn. Dus ja, eigenlijk wat ik bij Linux heb weggetrokken, maak ik bij de Aanmodderaars weer goed. Hopelijk is de cirkel dan weer rond”, lacht Glenn.

Speuren en aanrommelen

En ja, al die kennis die Glenn met liefde deelt, die komt niet aanwaaien natuurlijk, al helpt zijn technische achtergrond, een mbo elektraopleiding, natuurlijk wel. Maar ook Glenn moet speuren, uren maken, proberen, falen, nog een keer proberen.

Z’n nieuwste MacGyver-oplossing is een modificatie voor de ruitensproeier. “Door die fantastische, aerodynamische vorm van de Bukhanka wordt alle vloeistof naar de zijkanten gespoten als je rijdt. Dus je ruit blijft vies. Dat kan natuurlijk niet. Dan trek ik Amazon en Ali Express leeg, print wat dingetjes met de 3D-printer en daarna lekker finetunen. Ik rommel heel wat uurtjes aan op internet, zoekend naar oplossingen!”

Twee stapjes naar voren, en drie terug, zo vat hij zijn leven als Aanmodderaar samen. Maar toch klopt dat niet helemaal. Want terwijl Glenn z’n eigen bus weer eens uit elkaar trekt, helpt hij ondertussen twee andere Aanmodderaars om die van hen rijdend te houden.

Eén ding is zeker. Glenn gaat altijd door. “Het is té leuk!”